1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Dzieła


Serce jest drogą,

tylu ludzi przechodzi przez moje serce.

To Pan ich przeprowadza przeze mnie.

Ludzi ucisk, ludzkie łzy, ludzkie nerwy – to wszystko we mnie jest.

Serce człowieka jest jak deptak pełen ludzi

Ta prawda ściska serce

A jednocześnie je rozszerza, otwiera

To znów odpędzam się od ludzi

Zamykam bramy serca – już dość!

Już jest pełno ludzi, więcej nie wejdzie, dość!

A przecież oni idą – droga otwarta

I na tej drodze krzyżują się ich drogi

Własne drogi własnych serc

I wiodą przez trakt mojego serca’

 I wciągają  na drogę smutku, trudu, bólu, męki

PANIE, Oby ci wszyscy ludzie mogli spotkać w moim sercu Ciebie samego

Oby mogli dostrzec na skrzyżowaniu dróg światło

Wyżej zacytowany wiersz określa rodzaj posługi naszych sióstr w Delegaturze Afrykańskiej. Nie jest bowiem możliwe, aby zamknąć to w opisie lub cyfrach. Nasze zaangażowanie apostolskie w Rwandzie i w Republice Demokratycznej Konga koncentruje się w dużym stopniu na pracy w dziedzinie medycznej, socjalnej i edukacyjnej. Prowadzimy dwa Ośrodki Zdrowia: w Rwandzie - Karama i w Kongo - Karhala, w których siostry są zaangażowane, jako pielęgniarki.

W placówkach: Karama i Karhala prowadzimy również Ośrodki Dożywiania. Ich podstawową misją nie jest "dożywianie" dzieci chorych na chorobę głodową, ale przede wszystkim prowadzenie pogadanek prewencyjnych dla rodziców, w zakresie prawidłowego żywienia, higieny zapobiegania chorobom oraz możliwej w tamtych warunkach uprawy rolnej. Liczba dzieci niedożywionych zwłaszcza w Kongo rośnie ze względu na biedę, niesprawiedliwy podział dóbr, wzrastające ceny żywności oraz zamieszki wojenne.

Wszystkie cztery wyżej wymienione wspólnoty misyjne są również zaangażowane w szeroko pojętą pomoc dla ubogich. Pomagamy ludziom biednym przez:

- budowę lub reperację domu

- opłatę kosztów leczenia,

- opłatę kosztów nauki zwłaszcza w szkole średniej bądź zawodowej

- rozdawanie żywności i odzieży, pomoc więźniom i ich rodzinom,

- formację duchową w kółkach różańcowych oraz poprzez udostępnianie różnych broszurek o tematyce religijnej

- wizyty domowe rodzin ubogich, celem poznania ich sytuacji życiowej i zaradzenia trudnym problemom.zwłaszcza w Kongo

W placówce misyjnej w Cyangugu szkołę zawodową ukończyła grupa niepełnosprawnych. Dzięki pomocy Caritas diecezji tarnowskiej został wybudowany i wyposażony w maszyny do szycia ośrodek, w którym absolwenci wyżej wymienionej szkoły mogą podejmować pracę.

W Kongo, w miejscowości Karhala, prowadzimy szkoły zawodowe dla ubogich dziewcząt i młodych matek, które nie miały możliwości ani środków materialnych na zdobycie wykształcenia.

W trzech placówkach: Karama, Cyangugu, Karhala - pracujemy w parafii i prowadzimy katechezę w szkole.

Spałem i śniłem, że życie jest radością. Obudziłem się i zobaczyłem, że życie jest służbą. Zacząłem służyć i zobaczyłem, że służba jest szczęściem

Tagore

dziela

Go to Top